Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść artykułu i osobiste poglądy autora.
W polskim prawie rodzinnym kontakty dziecka z rodzicem, który nie sprawuje nad nim bezpośredniej pieczy, są nie tylko prawem, ale i obowiązkiem. Sąd, ustalając zakres kontaktów, kieruje się przede wszystkim dobrem dziecka. Niestety, w praktyce zdarzają się sytuacje, w których jeden z rodziców uporczywie nie stosuje się do postanowień sądu i nie wydaje dziecka na ustalone spotkania. Takie działanie nie pozostaje bezkarne – polskie prawo przewiduje konkretne sankcje.
Utrudnianie kontaktów z dzieckiem to nie tylko naruszenie orzeczenia sądu, ale przede wszystkim działanie szkodliwe dla samego dziecka. Dziecko ma prawo do utrzymywania relacji z obojgiem rodziców, a ich zerwanie może prowadzić do problemów emocjonalnych, zaburzeń więzi, a także trudności wychowawczych. Dlatego sądy coraz częściej podchodzą do takich sytuacji z większą stanowczością, stosując środki przymusu wobec opornego rodzica.
Podstawowym narzędziem prawnym jest procedura określona w art. 59815 i nast. Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli jeden z rodziców nie wykonuje orzeczenia sądu dotyczącego kontaktów z dzieckiem, drugi może złożyć do sądu rodzinnego wniosek o zagrożenie nakazaniem zapłaty określonej sumy pieniężnej. Sąd wówczas może zagrozić, że za każde niewydanie dziecka będzie nakładana kara finansowa – i to nie symboliczna, lecz realna, sięgająca nawet kilkuset złotych za jeden przypadek. Jeżeli mimo to rodzic nadal utrudnia kontakty, sąd zasądza określoną kwotę do zapłaty na rzecz drugiego rodzica.
Co istotne, nie ma tu znaczenia, czy dziecko „samo nie chciało” iść na spotkanie. Obowiązkiem opiekuna jest przygotowanie dziecka do kontaktu i stworzenie odpowiednich warunków. Tłumaczenie się niechęcią dziecka może być uznane przez sąd za próbę manipulacji lub wywierania wpływu. Ostatecznie to rodzic odpowiada za wykonanie orzeczenia sądu.
W skrajnych przypadkach, gdy uporczywe niewydawanie dziecka trwa miesiącami, możliwe są również poważniejsze konsekwencje – jak ograniczenie lub pozbawienie władzy rodzicielskiej. Taki wniosek może złożyć nie tylko drugi rodzic, ale także prokurator czy kurator sądowy. Sąd, chroniąc dobro dziecka, może też zmienić miejsce jego zamieszkania.
W razie problemów z realizacją kontaktów warto nie działać samodzielnie. Zarówno radca prawny, jak i adwokat pomogą w przygotowaniu odpowiedniego wniosku, poprowadzą korespondencję z sądem i zadbają o skuteczne egzekwowanie postanowień. Dobra kancelaria prawna wesprze też w kontaktach z kuratorem sądowym i przygotuje niezbędną dokumentację. Warto wybrać lokalnego mecenasa, który zna praktykę miejscowego sądu i potrafi działać skutecznie.
Nie należy zwlekać z podjęciem kroków prawnych – każde naruszenie kontaktu można udokumentować i zgłosić. Im szybciej zareagujemy, tym większa szansa, że relacja dziecka z drugim rodzicem zostanie uratowana. Mecenas specjalizujący się w prawie rodzinnym pomoże przeprowadzić całą procedurę spokojnie i profesjonalnie, chroniąc przede wszystkim interes dziecka.
